بفهمند ، او را بكشند ؛ يا لااقل اذيت و آزار جسمى و روحى غير قابل تحمل كنند ، آيا در چنين فرضى جايز است قبل از آنكه آنان متوجّه قضيه شوند ، بچه را سقط كند ؟ جواب : در فرض سؤال ، اذيت و ترساندن دختر حرام است . در صورتى كه دختر اطمينان دارد و احتمال عقلايى بدهد كه اگر جنين را سقط نكند مورد اذيت و آزار غير قابل تحمل قرار مىگيرد و در عسر و حرج شديد واقع مىشود ، در چنين فرضى بعيد نيست كه سقط جنين حرام نباشد . ولى بايد ديهء آن را بدهد . و مشهور بين فقها اين است كه ديهء ولد الزنا به مقدار ديهء حلال‌زاده است . ولى احتياطا ديهء آن را با حاكم شرع مصالحه كنند . سؤال 1956 : زنى از زنا داراى حمل شده ، و بچه را كه حدود هفت‌ماهه بوده ، سقط كرده است ، آيا بايد ديه بدهد ؟ و بر فرض كه ديه لازم است ، به چه كسى بدهد ؟ و آيا تكليف ديگرى هم از جهت سقط جنين متوجه او شده است يا نه ؟ جواب : در فرض سؤال كه اسقاط جنين موجب قتل او شده است ديه دارد . كه بنابر مشهور بين فقها ، ديهء ولد الزنا به مقدار ديهء حلال‌زاده است . ولى احوط آن است كه با حاكم شرع مصالحه كنند . و ديهء آن حكم تركهء شخص بدون وارث را دارد . كه وارث آن امام عليه السّلام است ، و در زمان غيبت بايد به مجتهد جامع الشرائط بپردازد ، و علاوه بر ديه بايد فورا توبه كند . و بنابر احتياط كفارهء جمع نيز بر عهدهء او مىباشد . زدن فرزند سؤال 1957 : آيا پدر يا مادر مىتواند فرزند خود را براى تأديب بزنند ؟ جواب : در صورت انحصار طريق تأديب به زدن ، مانعى ندارد . ولى بايد موجب ديه نشود . سؤال 1958 : اگر پدر فرزند خود را براى تأديب بزند ، و عمل او موجب جراحت يا سياهى يا قرمزى پوست شود ، آيا ديه دارد ؟ و اگر براى تشفّى خاطر و در اثر غضب بزند ، آيا ديه دارد يا نه ؟ جواب : در هر صورت ديه ثابت است .